گروه صنعتی ماشین‌سازی یکی از بزرگترین کارخانه‌های شهر تبریز تولیدکننده انواع ماشین‌های صنعتی است. کارخانه‌های ماشین‌سازی از آغاز راه‌اندازی همواره به عنوان قطب صنعتی شمال‌غرب کشور و مادر کارخانه‌های گسترده صنعتی تبریز شناخته می‌شد چرا که این کارخانه از نخستین کارخانه‌های مدرن آذربایجان بود. در گذشته کارخانه‌های ماشین سازی وضعیت مطلوبی داشتند به طوری که میزان تولیدات و صادرات این کارخانه رو به رشد بود اما در سال‌های اخیر ناگهان به دلیل دگرگونی‌های گسترده در چارچوب مدیریتی گروه صنعتی ماشین‌سازی تبریز دوره افول قطب صنعت آذربایجان از نیمه‌های دهه هشتاد شروع شد. در این میان اقدام به انحلال قدیمی‌ترین باشگاه ورزشی آذربایجان ( ماشین‌سازی تبریز ) انجام شد و تاکنون امتیاز این تیم فوتبال هر سال به وسیله اشخاص و سازمان‌های گوناگون دست به دست می‌شود. در حال حاضر با توجه به وضعیت موجود کارخانه ماشین‌سازی تبریز، مسئولان امر باید با هم‌افزایی و هم‌فکری راهکارهایی ارائه کنند تا این کارخانه از بحران عبور کند چرا که سالهاست افراد زیادی در این کارخانه مشغول به کار هستند و در صورت هر گونه تغییر در شرایط، عواقب اقدام‌ها به صورت مستقیم در شهر تبریز تاثیرگذار خواهد بود. در تصمیم‌گیری‌ها باید به این نکته نیز توجه شود که علاوه بر جایگاه و قدرت کارخانه ماشین‌سازی در این منطقه، مردم تبریز انتظار دارند با گذشت زمان و انتصاب مدیران لایق این مجموعه توسعه یافته و پیشرفت کند. در این زمینه «محمد حسین فرهنگی» نماینده مردم تبریز، اسکو و آذرشهر در مجلس شورای اسلامی  ضمن تشریح وضعیت کارخانه ماشین‌سازی تبریز به بیان برنامه‌های تاثیرگذار در روند برون رفت از بحران پرداخته است.
با توجه به اهمیت کارخانه ماشین‌سازی تبریز، آخرین وضعیت این کارخانه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
کارخانه ماشین‌سازی به عنوان کارخانه مادر در استان یکی از موضوع‌های مهم است. طی جلسه‌ای که با وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و رئیس هئیت مدیره شرکت شستا داشتیم در این جلسه توافق شد تا کارخانه ماشین‌سازی در زیرمجموعه شرکت شستا قرار گیرد تا از این وضعیت نجات پیدا کند. شستا (شرکت سرمایه‌گذاری تامین اجتماعی) شرکتی مربوط به کارگران است که دولت بیش از ۱۲۰ هزار میلیارد تومان به این شرکت بدهکار است. در حال حاضر در این شرایط نگران از بین رفتن کارخانه ماشین‌سازی هستیم. گاهی اوقات در جریان واگذاری موضوع اهلیت مطرح می‌شود، اهلیت به این معنی است که فردی که می‌خواهد کارخانه را در اختیار داشته باشد باید ۱۰۰ میلیارد تومان پول اضافه داشته باشد تا این پول را صرف توسعه و رونق بخشیدن و معرفی محصولات کارخانه کند. برای مثال وقتی کسی برای خرید کارخانه، می خواهد یک دهم مبلغ را به وسیله چک وصول کند و این مبلغ را هم نمی تواند به موقع پرداخت کند مشخص است که این فرد اهلیت ندارد. این در حالی است که این فرد در صورت تمایل به سرمایه‌گذاری می‌تواند در یکی از شهرک صنعتی یک واحد تولیدی راه‌اندازی کند.
چه برنامه‌ای برای بهبود وضعیت کارخانه ماشین‌سازی اتخاذ شده است؟
هر ۶ نماینده تبریز، آذرشهر و اسکو، نامه‌ای به رئیس جمهور نوشتیم که کارخانه به شرکت شستا واگذار شود که ایشان نیز دستور دادند تا اقدام‌های لازم انجام شود. در این زمینه از وزارت امور اقتصادی و دارایی انتظار داشتیم از این موضوع استقبال کرده و با جدیت پیگیر اقدام‌ها شود. در حالی که هر روز شایعات جدیدی پخش می‌شود که کارگران و مردم را نگران می‌کنند. یکی از مسئولان در تهران گفته این موضوع خلاف قانون است از این مسئول تعجب می‌کنیم که اطلاعات کافی ندارد چراکه دولت براساس ماده ۱۲ قانون برنامه ششم مکلف است سالانه ۱۰ درصد از بدهی که بیش از ۱۰۰ هزار میلیارد تومان است را به سازمان تامین اجتماعی چه به صورت نقد و یا تهاتر و یا از طریق واگذاری‌های اصل ۴۴ پرداخت کند. به عبارت دیگر وقتی گفته می‌شود این کارخانه در ابتدا خریداری شده بود، در واقع این خرید از ۱۰ درصد بدهی و از خزانه دولت پرداخت شده است.
در شرایط کنونی وضعیت واگذاری کارخانه چه مشکلی در خصوص تیم فوتبال ماشین‌سازی وجود دارد؟

ملک پور, [۲۷.۰۷.۱۷ ۱۲:۳۸]
تیم فوتبال ماشین‌سازی سال‌هاست از مدیریت کارخانه جدا شده است بنابراین هر کسی که می‌خواهد این تیم را اداره کند می‌تواند تیم را تحویل بگیرند و فعالیت کنند اما در این مورد نباید گره‌ای دیگر بر مشکلات کارخانه افزوده شود. ما مخالف اداره این تیم به وسیله شخص حقیقی و حقوقی نیستیم اما در این زمینه نباید با افکار عمومی مردم بازی شود. این کارخانه صنعت مادر است و باید حفظ شده و توسعه یابد. این موضوع به صورت رسمی و یکپارچه است بنابراین اگر خلاف این موضوع اقدامی انجام شود مقام‌های مسئول باید پاسخگوی عواقب آتی در کارخانه ماشین‌سازی باشند. و مانند موسسات اعتباری نشود که پس از این که کار از کار گذشت به دنبال مقصر بگردند. کسانی که در برابر واگذاری این کارخانه مقاومت می‌کنند باید مسئول اتفاق‌های این مجموعه باشند.